Mijn gevecht tegen mijn eigen sarcasme en cynisme

Ik merk aan mezelf dat ik de laatste tijd steeds sarcastischer wordt en cynischer. Hoe komt dit?

Ik denk dat het komt omdat is zoveel mensen vermalen zie worden tussen de raderen van de maatschappij, vroeger heb ik geleerd de maatschappij dat ben jij! Maar helaas dat is niet meer zo tenminste het voelt niet meer zo.

Het lijkt wel of mensen elkaar niets meer gunnen en het altijd de eigen schuld is van mensen die het niet meer bij kunnen houden, er gaat zo veel mis.

In het hele land worden wijken gesloopt met sociale huurwoningen wat er met die mensen gebeurd maakt geen enkele “sociale” woningbouw zich nog druk om. Eigen schuld tenslotte toch hadden ze maar meer moeten verdienen dan hadden ze in betere huizen gewoond.

Heel veel mensen hebben flex contracten van 1 uur met de duur van een half jaar dat wordt dan 1 keer verlengt en dan kunnen ze weer wieberen voor een half jaar. Ja eigen schuld hadden ze maar ergens anders moeten gaan werken.

Er zijn mensen dakloos die kunnen nergens ingeschreven worden, ja eigen schuld hadden ze maar beter op moeten letten.

Ik zie sociaal advocaten vechten voor hun cliënten die er steeds minder voor betaald krijgen,

Ik zie wijkverpleging knokken voor hun patiënten met zorgverzekeringen die geen zorg willen betalen, zelfs bij iemand die terminaal is en alleen is, hij/zij wordt toch slapend gehouden dus ga maar af en toe kijken of hij/zij nog ademt, eigen schuld van die alleen staande natuurlijk die had maar moeten zorgen voor een netwerk. Nu zorgt deze wijkverpleging toch nog voor hem ondanks dat ze niet betaald krijgen, kijk dat is dan weer een groot lichtpuntje.

Dat soort lichtpuntjes moet ik zoeken anders word ik een verschrikkelijk mens.

Blij word ik van mensen die samen vechten voor hun recht terwijl een macht die denkt veel sterker te zijn vindt dat ze geen rechten hebben, blij word ik van de vele vrijwilligers die er ook zijn om mensen te helpen, blij wordt ik van een advocaat die mij helpt om mensen te helpen zo maar zonder iets te rekenen, blij word ik van een bewindvoerders bureau die ik altijd kan bellen voor een advies.

Er is dus best veel om ook blij van te worden, ik moet het alleen willen zien.

Een reactie plaatsen