Blog 3 van Riene

Dit blog gaat over het beleid van de WIHW, tenminste over een klein gedeelte daarvan.

Vol trots is er door de wethouder van Binnenmaas dhr Mol van gemeentebelangen Binnenmaas, nu dus veranderd in de Lokalen HW, bericht gedaan van de  collectieve zorgverzekering bij VGZ,

Iedereen mag hier gebruik van maken ook mensen met een hoog inkomen. Zie http://www.wi-hw.nl/wihw/collectieve-zorgverzekering_41702/

Nu hoor ik van veel zorgverleners en allerlei bewindvoerders dat VGZ veel last heeft van die paarse krokodil en vaak heel moeilijk doen over allerlei regelingen.

Maar nu komt het volgende.  Iedereen die gebruik gaat maken van deze regeling moet natuurlijk weer alles inleveren van een kopie van het ID / paspoort tot bewijzen van de hoogte van het inkomen enz. Wat ik me telkens afvraag wat doen ze toch met al die gegevens hoe slaan ze die op hoelang bewaren ze die? Een ID is tegenwoordig 10 jaar geldig dus denken ze nu echt dat je die ieder jaar opnieuw aanvraagt?

Als mensen met een hoog inkomen dit afsluiten moeten die dan ook alles aanleveren? Wat gebeurt er met hun gegevens?

Maar waar ik eigenlijk het meeste mee zit is deze alinea.

Tegemoetkoming aannemelijke zorgkosten
Met het aanbieden van een verzekering zonder eigen risico voor minima komt voor deelnemers aan de collectieve zorgverzekering de tegemoetkoming aannemelijke zorgkosten te vervallen. Iedereen met een chronische ziekte of beperking die niet overstapt naar de collectieve zorgverzekering kan wel de tegemoetkoming van € 300,- aanvragen om hun eigen risico grotendeels mee te betalen. Deze regeling wordt in 2019 voor het laatst aangeboden, zodat mensen nog een extra jaar de gelegenheid hebben om kennis te maken met de nieuwe collectieve zorgverzekering zonder eigen risico. “ Die is te vinden via deze link http://www.wi-hw.nl/wihw/nieuws_41876/item/collectieve-zorgverzekering-met-hoge-dekking-en-zonder-eigen-risico_23146.html

Er ontstaat dus een gedwongen winkelnering, Zo van als u nog bij winkel A…. koopt krijgt u geen vergoeding meer want u moet bij winkel B……. uw inkopen doen,

Ik vraag me af of dit wettelijk wel mag.

Dit betekent dat mensen, die wel recht hebben op de vergoeding chronisch zieken, er straks geen recht meer op hebben als ze niet overstappen.

Dit betekend dus ook dat als mensen een achterstand hebben bij hun ziektekosten verzekering ze niet eens kunnen overstappen en dan dus ook geen recht meer hebben op die voor hun zo broodnodige 300 Euro. Zodat ze dan juist die achterstand iets in kunnen lopen.

Dus eigenlijk wil de WIHW hiermee dat iedereen die chronisch ziek is nu overstapt naar de VGZ en  als je in volle tevredenheid ergens anders bent verzekerd ja dat is dan jammer voor u maar vanaf 2020 vergoeden wij niets meer voor u.

De volgende regeling zal dan ook wel vervallen die van de vergoeding aanvullende verzekering voor mensen met een laag inkomen, http://www.wi-hw.nl/wihw/premiebijdrage-aanvullende-zorgverzekering_41705/ ,

Kortom, mensen met een laag inkomen moeten doen aan gedwongen winkelnering ik vind dit eigenlijk niet kunnen,

5 gedachten over “Blog 3 van Riene

  1. Ik vraag me af wat de maandpremie van die verzekering zonder eigen risico is. Want als ik nu 20 euro per maand meer kwijt ben, dan blijf ik liever gewoon bij mijn huidige zorverzekeraar.

  2. Woeker Zorgpolis?
    De burger mag elk jaar voor 31 december “verplicht” een keuze maken voor het daaropvolgende jaar. Blijft hij bij dezelfde verzekeraar of stapt hij over? Dat kun je ook beschouwen als een publieke taak. De burger heeft het nodige te kiezen in de zorgpolissen, denken we, maar dat lijkt veel meer dan het in werkelijkheid is! De keuzes komen uit de koker van 4 te grote zorgverzekeraars, die samen meer dan 90% van de zorgmarkt beheersen. Zij proberen met nieuwe merknamen en nieuwe aanbiedingen nieuwe klanten te werven en dus feitelijk klanten van anderen af te snoepen, want iedereen is verplicht verzekerd. Let maar op, men komt straks met regio zorgpolissen! De kosten verbonden aan dit jaarlijks festival aan acquisitie, sponsoring en reclame kost € 252 miljoen. De kosten per nieuwe binnengehaalde verzekerde (ca. 1,2 miljoen) zou dan ongeveer € 210,- bedragen. De zogeheten keuzevrijheid van verzekerden wordt steeds meer geweld aan gedaan. Drie grote zorgverzekeraars hebben in hun polissen de ontsnappingsclausule opgenomen, dat zij de patiënt mogen doorsturen naar een andere zorgaanbieder als het budget met de beoogde eerste zorgaanbieder is opgesoupeerd. Slechts één van de grote vier zorgverzekeraars heeft deze clausule niet opgenomen. Verzekeraars die gecontracteerde zorg, waarvoor de burger een polis heeft gekocht, niet waarmaken omdat het budget dat zij hebben afgesproken is opgebruikt, lappen de kern van klantrelaties (en nog erger van patiënten) aan hun laars. Dit is onkunde ten top en verzekeraars onwaardig! Het is nota bene een verplichte verzekering en waartegen verzeker ik me eigenlijk? Afspraak dient afspraak te zijn! Een verzekeraar dient zekerheid te bieden, daar is zo’n organisatie voor in het leven geroepen. Anders verkoop je een “woeker zorgpolis”. Dit zijn gewoon onfrisse praktijken. Je kunt als zorgverzekeraar niet eenzijdig de risico’s en lasten afwentelen op de consument, de klant, jouw verzekerde. Ik heb al eerder gesproken over de wenselijkheid de Basisverzekering tot een 3-jarig contract te maken.

  3. Het nieuwe zorgstelsel zou goedkoper, efficiënter, sneller en concurrerend worden, want er zou “gereguleerde” marktwerking tussen verzekeraars komen. Er zou concurrentie komen tussen zorgverzekeraars, ziekenhuizen en zorgaanbieders vanwege “zorginkoop” door verzekeraars. De vraag is gerechtvaardigd, wat daar nu echt van is terechtgekomen? Zorgpremies zijn ontegenzeglijk gestegen en het ingevoerde verplichte eigen risico is stelselmatig verhoogd. Dat komt o.a. door het feit dat de Basisverzekering een publieke verzekering is, maar de uitvoering is overgelaten aan private zorgverzekeraars. En dat hebben we geweten. Er is nauwelijks sprake van concurrentie. Alle Nederlanders zijn verplicht een zorgverzekering af te sluiten. Er is dus sprake van gedwongen winkelnering. Het overgrote deel van de verzekerden is aangesloten bij een van de vier grote verzekeraars, die door fusies en overnames zijn ontstaan. Samen verdelen die ca. 90% van de “markt” en zijn ze oppermachtig. De vier grootste verzekeraars op een rijtje:
    Achmea met ca. 5,2 miljoen verzekerden; VGZ met ca. 4,2 verzekerden; CZ met 3,5 verzekerden en Menzis met 2,3 miljoen verzekerden.
    Deze grote spelers in onze zorgverzekeringsmarkt lijken allemaal op elkaar. Ze richten zich allemaal op zorginkoop, de laagste prijs, de hoogste kwaliteit. Wat dat betreft zouden ze direct kunnen fuseren. Dan hebben ze nog meer macht. Feitelijk doen ze allemaal hetzelfde. En dat brengt een “nationalisatie” gevaarlijk dichtbij. Of een “Nationaal Zorgfonds”, die de macht van de Zorgverzekeraars wenst in te perken. Maar met alleen een Nationaal Zorgfonds los je de echte problemen feitelijk niet op.
    Dat er zeer beperkte concurrentie is, blijkt uit het feit dat er sinds 2006 geen enkele nieuwe zorgverzekeraar is bijgekomen. Want private verzekeraars fuseerden zich feitelijk uit het zorgstelsel. En als antwoord op deze grote machtige verzekerings-giganten en hun “dictaten” bij de zorginkoop, fuseerden de ziekenhuizen zich vervolgens uit het stelsel. Dus zowel zorgverzekeraars als ziekenhuizen zijn thans uit het stelsel gefuseerd. Kortom: de groei van de kostenstijging in de gezondheidszorg zal beslist niet afnemen. De NZa, de destijds in haast opgezette Nederlandse Zorgautoriteit, als marktmeester aangesteld, stond erbij en keek erna en keurde de fusies goed. Kortom: de NZa heeft haar werk niet goed gedaan. Dat betekent dat in de schakel van verantwoordelijkheden tussen zorgverzekeraars, zorgaanbieders en overheid, de overheid in de vorm van de Nederlandse Zorgautoriteit een zwakke schakel bleek. Hoogste tijd om in te grijpen, want het gaat bij dit alles altijd over de ruggen van (dood)zieke patiënten! En er vallen nog wel meer weeffouten te constateren.
    Marktwerking
    Schaalvergroting leidt tot meer bureaucratie en de afstand tussen vakmensen en de leiding neemt alleen maar toe. Met bijvoorbeeld meer dan 1000 werknemers kun je veel minder dingen nog informeel regelen en moeten organisaties regels maken. Daar heb je managers bij nodig, en natuurlijk managers voor die managers. Zo verschuift de macht van de vakmensen naar de vergaderaars die over de regels gaan. Marktwerking betekent ook concurrentie. Dat doe je met targets. Om te weten wie het ’t beste heeft gedaan moet je meten en vergelijken. Bij kijkcijfers is dat makkelijk, maar in de zorg, onderwijs en op andere terreinen betekent het steeds meer en steeds ingewikkelder formulieren invullen. Anders kan er niet gemeten worden. Zo krijg je nog meer bureaucratie, en nog meer macht voor de managers met de meetinstrumenten. De verliezers zijn de vaklieden, die ook nog eens tegen elkaar worden opgezet. Ze zijn voortaan immers met elkaar in concurrentie.
    Marktwerking heeft dus een “perverse” prikkel in de markt geïntroduceerd. Immers het systeem zit zo in elkaar dat een hoog aantal patiënten, ingrepen en operaties de kassa doet rinkelen. De patiënt als verdienmodel, beste lezer. En dat ook nog tegen de achtergrond van het feit dat we van dertig tot vijftig procent van de zorg niet weten of die wel effectief is. Extra pijnlijk omdat de beloften van de marktwerking waren: efficiënter, sneller, goedkoper en concurrerend. Op alle vier van deze speerpunten, volgens het tweeluik van het tv-programma Radar van alweer even geleden, zijn de doelstellingen niet gehaald. Met de patiënt en samenleving als grootste slachtoffer. Naast dat het zorgstelsel een verdienmodel is geworden, zijn de kosten sinds ruim 10 jaar marktwerking met 45 procent gestegen tot het astronomische bedrag van 94 miljard euro per jaar! De marktwerking heeft van ziekenhuizen productiebedrijven gemaakt. Fabrieken waar mensen als machines worden behandeld. Waar ingrepen en operaties geld opleveren, maar een goed gesprek van artsen met de patiënt ze een dief van de eigen portemonnee maakt. Oud-minister Borst noemde dat ooit kijk- en luistergeld.
    Hoogste tijd voor een Parlementaire Enquête!

  4. Dit laat maar weer eens zien dat bestuur en Ondernemingen diep verweven zijn. Eigenlijk is dit een vorm van ( financiële) dwang. Ik zou dit aankaarten bij hogere overheden, of iemand die op de hoogte is van wet en regelgeving op dit gebied.
    Op deze manier zou een verzekeraar dus met gemak een monopolie positie kunnen krijgen, omdat mensen gedwongen worden hun vertrouwde zorgverzekeraar de wacht op te zeggen.
    We hebben al lang gezien dat marktwerking en zorg niet samengaan.
    Helaas zullen inderdaad veel mensen genoodzaakt zijn om voor die 300 euro de overstap te maken.
    En dan is het maar de vraag wat en hoeveel zorg er door VGZ vergoed gaan worden.
    Het is niet zo moeilijk te bedenken dat , als dit plannetje slaagt, en heel veel waarders bij VGZ verzekerd gaan worden, dat de kans dat het jaar erop de premie flink wordt bijgesteld, en uiteraard naar boven toe.
    Denk in deze ook even aan het feit dat men vanaf volgend jaar als zorgverzekeraar Dividend uit mag gaan keren. Dus zorgpremie als winstmodel voor aandeelhouders…..
    Maar weiger nu niet te betalen, want den ben je crimineel en asociaal bezig. We moeten immers met zijn allen zorg dragen voor de zorgkosten……

Een reactie plaatsen