Jeanette Saarberg

 

Mag ik me aan u voorstellen… mijn naam is Jeanette Saarberg, 57 jaar en moeder van 2 zoons van bijna 20 en bijna 24. Sinds 1995 woon ik in de Hoeksche Waard.

Begonnen in Mijnsheerenland, later met mijn zoons naar de Blaaksedijk verhuisd en in 2006 geëindigd (voor nu) in Puttershoek.

Tot ik neerstreek in de Hoeksche Waard en voordat ik moeder werd, heb ik een zeer gevarieerd reis- en arbeidsverleden opgebouwd. Een carrière opbouwen was tot ik moeder werd één van mijn passies. Vrij snel na de geboorte van m’n oudste zoon zijn we wegens arbeidsverplichtingen van zijn vader verhuisd van het midden des lands naar de Hoeksche Waard.

Een fijnere plek om als kind op te groeien kan ik me eigenlijk niet voorstellen; destijds kwamen we in een straat terecht waar allemaal kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd waren, speeltuintjes en speelveldjes in overvloed en autoluwe straten en – hofjes… een paradijs voor een klein en opgroeiend kind!

Vanwege 2 meegemaakte reorganisaties na 2008 en een de bijna onmogelijke uitdaging om als 50+-er een nieuwe baan te vinden heb ik ons ‘vernieuwde’ sociale stelsel van de kant leren kennen die ik tot die tijd slechts uit verhalen kende. Gelukkig rij ik alweer sinds 2015 door onze prachtige Hoeksche Waard rond op een kleine lijnbus.

De dingen die ik sinds mijn leven in de Hoeksche Waard is gestart heel hoog in het vaandel heb, zijn voldoende veilige speelruimte voor kinderen, speeltuintjes zijn er gelukkig in overvloed… toch zou ik heel graag ook locaties zien voor de oudere jeugd vanaf ongeveer een jaar of 12 tot jongvolwassene. Op dit moment valt die categorie naar mijn idee behoorlijk tussen de wal en t schip.

Mede door mijn ervaringen in de periode vòòr mijn huidige baan, ben ik een heel groot voorstander van niet alleen een socialere Sociale Dienst, maar een actief beleid om tegen te gaan dat mensen die weg gereorganiseerd worden vanwege “bezuinigingen”, vervolgens hun oude baan weer terug kunnen krijgen, echter dan als vrijwilliger met behoud van uitkering. Dit is mensonterend, en dit gebeurt helaas veel te vaak met werknemers van 50+. Hun wordt elke mogelijkheid tot het opbouwen van een normaal en sociaal bevredigend leven ontnomen, helaas is dit een tendens die voorlopig nog niet aan het stoppen is. Ondanks alle mooie berichten die men in de media leest.

Waar ik me ook heel graag hard voor wil maken is het mogelijk maken dat onze jongeren, die hier waarschijnlijk voor het overgrote deel erg gelukkig zijn opgegroeid, ook de mogelijkheid krijgen om een betaalbare woning te kunnen huren, en zelfs misschien te kunnen kopen op termijn (zonder daar verplicht tweeverdiener te moeten zijn); ditzelfde geldt voor mensen die een lager inkomen hebben of alleen verdieners.